تبدیل درختان به کاغذ

اگر در صنعت بسته بندی یا حمل و نقل کار می کنید، احتمالاً روزانه با پاکت پستی کار می کنید. جعبه های مقوایی راه راه یکی از اصلی ترین محصولات مورد استفاده برای بسته بندی و ارسال انواع محصولات در سراسر جهان هستند، بنابراین جزء جدایی ناپذیر در بسیاری از مشاغل و صنایع هستند.

در حالی که ممکن است به طور منظم از آنها استفاده کنید، احتمالاً هرگز به این فکر نکرده اید که جعبه های راه راه از کجا می آیند یا چگونه تولید می شوند. به راحتی می توان فراموش کرد که جعبه هایی که به آنها وابسته هستید زمانی درختانی بودند که در جنگل های سراسر جهان رشد می کردند. فرآیند تبدیل درخت به مقوای راه راه در واقع بسیار جذاب است و از آن چیزی که ممکن است تصور کنید پیشرفته تر است.

جعبه موجدار فروتن دقیقاً چگونه ساخته می شود؟ خوشحالیم که پرسیدی!

مقوا راه راه یک ماده بسیار متنوع است که برای محافظت، نمایش و ارسال تقریباً همه انواع محصولات استفاده می شود. این با استفاده از سه لایه کاغذ قوی به نام کاغذ کرافت ساخته می شود که آن را محکم، سفت و سبک می کند.

جعبه های مقوایی راه راه در طیف گسترده ای از اندازه ها، طرح ها، استحکام و شکل ها هستند. هر چند همه آنها ویژگی های اساسی یکسانی دارند. آنها اساساً از یک فلوت کاغذی ساخته شده اند (در ادامه در مورد آن توضیح خواهیم داد) که در بین دو لایه آستر کاغذ کرافت قرار گرفته است. آسترها اغلب حاوی درصد زیادی از مواد بازیافتی هستند که در نتیجه بسته بندی های سازگار با محیط زیست بیشتر می شود.

مقوای راه راه عمدتاً با استفاده از درختان کاج با رشد سریع ساخته می شود. برخی از شرکت های بزرگ حتی دارای جنگل های خود هستند که هزاران هکتار را در بر می گیرد که در آن درختان کاشته می شوند، بالغ می شوند، برای بسته بندی برداشت می شوند و با بذر جایگزین می شوند. در تولید مقوا فقط از تنه این درختان استفاده می شود، بنابراین پس از برداشت، تمام شاخه ها جدا می شوند.

تنه درختان با کامیون به کارخانه های خمیر کاغذ حمل می شود. برخی از این آسیاب ها به طور مستقل و برخی دیگر متعلق به بزرگترین شرکت های بسته بندی هستند. پس از رسیدن به آسیاب، درختان از دستگاهی عبور می کنند که پوست درختان را جدا می کند و آنها را خرد می کند.

سپس تراشه ها از طریق یک فرآیند خمیرسازی مکانیکی یا شیمیایی می گذرند. در طی فرآیند خمیرسازی مکانیکی، تراشه ها آسیاب می شوند تا چوب را به الیاف سلولزی مجزا تبدیل کند. این معمولاً با فشار دادن تراشه ها به یک سنگ گردان انجام می شود. آب بر روی سنگ اسپری می شود تا الیاف را از بین ببرد، اما این فرآیند برای از بین بردن یک جزء غیر الیافی چوب به نام لیگنین کمک چندانی نمی کند. از آنجایی که لیگنین الیاف را به یکدیگر متصل می کند، اگر در طی فرآیند خمیر کاغذ برداشته نشود، می تواند کیفیت کاغذ را کاهش دهد. با این حال، خمیرسازی مکانیکی هزینه کمتری نسبت به خمیرکاغذ شیمیایی دارد و خروجی بالاتری ایجاد می کند، بنابراین این فرآیند با وجود کیفیت پایین تر همچنان به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد.